به گزارش ارگان خبری فعالان حقوق بشر در ایران، رامین پرچمی، هنرمند سر‌شناس سینما و تلویزیون که در پی تجمعات مردمی ۲۵ بهمن ماه سال گذشته در تهران بازداشت شده بود، تا روز یکشنبه بیست و دوم آبان ماه به مرخصی آمده است.

خانوادهٔ این زندانی سیاسی پیشتر در مصاحبه با رسانه‌ها تاکید کرده بودند که بارها با درخواست اخذ مرخصی آنان از سوی مسئولان مخالفت شده است.

وی که از سوی دادگاه انقلاب تهران به یک سال حبس تعزیری محکوم و در بند ۳۵۰ زندان اوین محبوس بود، در شهریورماه سال جاری برای گذراندن دوران باقی‌ماندهٔ حبسش، از این زندان به زندان لاهیجان منتقل شد.

رامین پرچمی ۳۸ ساله، در فیلم‌هایی چون ضیافت و اعتراض ساختهٔ مسعود کیمیایی، میهمانِ مامان ساختهٔ داریوش مهرجویی و سریال‌های در پناه تو، همسایه‌ها و زیر آسمان شهر ۳ ایفای نقش کرده بود.

وی هم چنین تا چندی پیش سردبیر ماهنامهٔ فرهنگی هنری نقش آفرینان، به مدیر مسئولی شکوه جیرودی بود.

و اما یک خبر مهم

همانطور که پیشتر به اطلاع هموطنان عزیز و علاقمندان رساندیم نیروهای امنیتی با انتقال پدر به منزل مسکونی شان در جماران موافقت نکردند و به اعمال حبس ۱۰۰ روزه در آپارتمانی اداری و کوچک بدون دسترسی به هوای آزاد و در کنار تعدادی از ماموران امنیتی مبادرت ورزیدند. بدنبال پیگیری های مکرر خانواده بویژه مادر بزرگوارم سه شنبه هفته گذشته قرارداد اجاره منزل مسکونی در یکی از محله های شمیران جهت گذراندن دوران حبس منعقد شد. بر اساس این قرارداد یک واحد از سه واحد استیجاری در اختیار پدر قرار گرفت. خانواده متعهد به پرداخت بخشی از مال الاجاره شد و بخش دیگر را وزارت اطلاعات بابت حضور نیروهایش بر عهده گرفت. بعد از فراهم شدن مقدمات، پدر به مکان جدید منتقل شد و مقامات امنیتی اجازه بازگشت مادر را به حبس دادند. بدنبال خروج امروز مادر مطلع شدیم که مقامات امنیتی اجازه ماندن وی در کنار پدر را نمی دهند و اصرار دارند آقای کروبی الباقی زمان نامعلوم حبس را به تنهایی بگذراند.

مادرم تاکید کردند وضعیت تنفسی آقای کروبی بدلیل شرائط نامساعد و عدم دسترسی به هوای آزاد در ۱۰۰ روز گذشته دچار مشکلاتی شده است که در حال حاضر ایشان از داروهای تجویز شده پزشک وزارت اطلاعات استفاده می کنند. ایشان همچنین اضافه کردند که بر خلاف ورود آسیب های جسمی، روحیه آقای کروبی نسبت به مسیر انتخاب شده و عهد خود با مردم بسیار عالی و کم نظیر است.

کروبی کما فی السابق از حقوق اولیه یک زندانی مانند حق دسترسی به روزنامه، ملاقات منظم با نزدیکان، تلفن و … برخوردار نمی باشد. هوا خوری ایشان بعد از انتقال تنها در محدوده آپارتمان مجاز شمرده شده است. حقیقت این است که در ۹ ماه گذشته شاهد رفتار متناقض و سختگیری های غیر متعارف نسبت به پدر بوده ایم. محرومیت از حبس در منزل خود و تحمیل مکان دیگر به خانواده و تلاش در جهت تنها نگاه داشتن کروبی نگرانی خانواده را دوچندان کرده است. از حاکمیت انتظار داریم دایره و قلمرو این حصر ابداعی که ابعاد مختلف آن در تاریخ این کشور ماندگار خواهد شد را هر چه سریعتر مشخص کند.

جــــرس: آریا آرام نژاد، هنرمند حامی جنبش سبز که در جریان حوادث بعد از انتخابات و ماههای پس از آن، به دلیل اجرای قطعاتی در حمایت از جنبش و مخالفت با استبداد، در بازداشت به سر برده بود، طی پرسشی سرگشاده از شورای هماهنگی راه سبز امید، نسبت به انفعال برخی فعالان جنبش سبز انتقاد خود را مطرح کرده است.

به گزارش صفحۀ فیس بوکی این هنرمند حامی جنبش، وی در نامه و پرسش سرگشادۀ خود از شورای هماهنگی راه سبز امید، خطاب به این فعالانِ حامی میرحسین موسوی آورده است:

“گفتند و مجاب شدیم که گروهی با میر حسین موسوی هستند و میر حسین ، بلندگوی آنهاست . پس بعید نبود وقتی که یک فرد از جمعی حذف شود آن جمع که فقط بلندگویش را از دست داده ، به راهش ادامه دهد و چه خیال که بلندگویش در حصر و یا کشته شده باشد ؟!

حالا ماهها از عدم حضور میر حسین موسوی می گذرد می توان خوب فهمید که چیزی “غایب” است .

نه فقط بلندگویی ، که “ادبیاتی” غایب شده است . چه شد آن لحن حکیمانه ، معرفتی، ادبی و هم – سیاسی بیانیه ها (که با امضای میر حسین موسوی صادر می شد) به یک باره به لحن رسمی و ادبیات کلیشه ای بیانیه های تشکیلاتی مبدل گردید؟! بیانیه هایی چند خطی برای تکذیب و محکوم کردن و تبّری و تولّی جستن !
نه! چیزی غایب شده است !

پرسش من از شما این است که چگونه این جمع ، که فرد مهمی را از دست داده به سادگی از کنارش گذشته است ؟! چرا سکوت می کند ؟! و چرا شما عین خیالتان نیست که ماه هاست “میر حسین موسوی و ادبیاتش” از میان رفته و صرفا در حاشیه، محترم نگاه داشته شده است ؟!

این سوال ، قصد ایجاد توهم توطئه ای را ندارد اما پرسشی جدی است و می خواهد بداند شما چه پاسخی برایش دارید ؟!

لابد ریش سفیدهای قوم فریاد بر خواهند آورد که “مصلحت حکم می کند” !

بله! نسل ما ، محصول مصلحت سنجی شماست !

با احترام آریا آرام نژاد

بنا به خبرهای رسیده به کلمه، پس از بی خبری چندروزه از وضعیت امید رضایی، دبیر کانون مطالعات دانشگاه گیلان، خانواده این فعال دانشجویی مطلع شدند که وی به مدت ده روز تا این لحظه در مکانی نامعلوم به سر می برد.

بر اساس این گزارش، خانه ی این دانشجو نیز پس از بازداشت مورد تفتیش قرار گرفته و کامپیوتر و وسایل شخصی وی ضبط شده است.

خانواده ی امید رضایی با ابراز نگرانی از وضعیت پسرشان تنها پس از بازداشت طی تماس تلفنی از وضعیت بازداشت وی مطلع شدند.

به گزارش خانه ملت، در جلسه علنی روز چهارشنبه (۴ آبان) مجلس شورای اسلامی، مهرداد بائوج لاهوتی در تذکری شفاهی به مطالبات چایکاران اشاره کرد و گفت: من بارها در تذکرات کتبی و شفاهی رسیدگی به این موضوع را خواستار شدم که چایکاران گیلانی ۱۲ میلیارد تومان از دولت طلبکار هستند.

نماینده مردم لنگرود در مجلس شورای اسلامی با بیان این که عاجزانه از رئیس دولت خواستار رسیدگی به این مساله را دارم، افزود: مگر یک چایکار چقدر درآمد دارد که دولت هم مطالبات آن را پرداخت نکند در حالی که استانداری و وزیر جهاد کشاورزی هم قول پرداخت آنها را دارد. ولی اتفاقی در این خصوص نیفتاده است.

وی از هیات رئیسه خواست به این مساله رسیدگی کنند و اظهار کرد: ما خدمت رئیس جمهور، معاونان و وزرا رسیدیم اما توجهی نداشتند، لذا شما پا در میانی کنید تا این مساله حل و فصل شود.

محمدرضا باهنر که ریاست ساعات پایانی جلسه علنی امروز مجلس را بر عهده داشت در پاسخ این تذکر گفت: تذکر و گلایه به جایی است. زیرا این مساله در قانون بودجه آمده و دولت هم موظف به اجرای آن است و از دولت می‌خواهیم به این مسائل که چندین خانوار درگیر آن هستند رسیدگی کند.

باید از فرصت انتخابات استفاده کرد و با هر وسیله مدنی و مسالمت آمیز مظلومیت این بزرگواران را فریاد زد. به همین منظور پیشنهاد می کنم هم وطنان عزیز برای نشان دادن اعتراض خود به اقدام غیرقانونی حبس خانگی آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد و نیز محکومیت احکام غیرقانونی و غیرعادلانه علیه فعالان سیاسی، انتخاباتی، مطبوعاتی، فرهنگی و هنری و اعلام هم بستگی با همه زندانیان سیاسی و عقیدتی در کنار فعالیت های دیگر، اولین دوشنبه هر ماه را روزه بگیرند و یا دست به اعتصاب غذا بزنند. هنگام غروب نیز در هر محل و مرکز در دسترس، از خوابگاه ها و کوی دانشگاه تا مسجد و تکیه و رستوران و حتی در دفاتر و منازل دور هم جمع شوند و به تبادل اخبار و گفت و گو درباره اوضاع ایران و منطقه و جهان بپردازند. گزارش آن را نیز البته با رعایت جنبه های احتیاطی و امنیتی در شبکه های اینترنتی منعکس کنند تا این حرکت به تدریج عمومی شود و هر ماه تعداد بیشتری در آن مشارکت کنند.

این فعال سیاسی که در اعتراض به نقض حقوق خود از بیستم آبان ماه سال گذشته روزه دار است، با اعلام این که اقدام پیشنهادی نافی هیچ حرکت و تلاش فردی و گروهی دیگری برای اعتراض به اقدام های غیرقانونی حزب پادگانی نیست، گفت: چه به جاست که هر دوشنبه اول هرماه به اسم یک شهید جنبش سبز نام گذاری شود. برای مثال دوشنبه هفتم آذرماه را که می تواند آغاز این حرکت اعتراضی، روزه یا اعتصاب غذای یک روزه، باشد، به نام «نداآقاسلطان» بخوانیم و در دوشنبه پنجم دی ماه خاطره «سهراب اعرابی» را گرامی بداریم و این روند را به نام شهید “سید علی موسوی” و سایر شهدا ادامه دهیم.

تاج زاده هم چنین گفت: اقتدارگراها از هیچ مسأله ای به اندازه اجتماعات مدنی و مسالمت آمیز منتقدان هراس ندارند. بنابرین باید فرصت را برای دور هم نشستن و بحث کردن و انتشار اخبار این نشست ها، مغتنم بشماریم و دیوار هراس را فروبریزیم. اگر جوانان ایران زمین، اعم از دختر و پسر و همه شهروندان آگاه اراده کنند و جمع های کوچک و بزرگ، بسته به شرایط و امکانات تشکیل دهند و عملا در محکومیت رفتارهای غیرقانونی اقتدارگراها بکوشند، اطمینان دارم که جناح حاکم زودتر از آن چه تصور می رود، عقب خواهد نشست و امکان بهره مندی همه ایرانیان از حقوق خویش و نیز تحقق آرمان های آنان را فراهم خواهد کرد.

براساس خبرهای رسیده به کلمه از زندان اوین، افراد بازداشت شده در رده های مختلف سنی از جوان دانشجو تا پیرمرد بوده و دارای شغل های متفاوت از جمله بنا، کارمند، دانشجو و… هستند.

اغلب این افراد به اتهام نوشتن شعار علیه [...] == [ رهبر جمهوري اسلامي ] بازداشت شده اند. بازداشت شده های اخیر گفته اند که شعارهایی را نیز در حمایت از جنبش سبز و رهبران آن از جمله میرحسین موسوی و مهدی کروبی نوشته اند.

کلمه درصدد است خبرهای تکمیلی همراه با آمار اینگونه افراد زندانی در زندان اوین تهیه کند.

شهید میثم عبادی

سرخ سبز ، بانک اطلاعات شهدای جنبش سبز به نقل از کلمه می نویسد :

در آغوش گرفتن پدر میثم هنگام خداحافظی و بوسه بر شانه‌هایش به نشانه‌ی احترام، حداقلّی بود که از من بر‌می‌آمد. و به تأسّی آریا آرام‌نژاد، سخن از عزّت آن‌ها در قلب مردم و از این که نام فرزندانشان بر جریده‌ی تاریخ ایران ثبت و عزیز است و روزی نه چندان دور هم، بر میادین و خیابان‌های این شهر خواهد بود.

میرحسین موسوی می‌گفت « ابتکارات خود شما مردم در جهت آگاهی بخشی می‌تواند جنبش سبز را جلو ببرد.» پخش پاکت های حاوی مشخصات شهدای جنبش سبز در میان مردم یکی از حرکتهای ابتکاری حامیان جنبش سبز بوده است .در ادامه حرکت های خلاقانه هواداران جنبش سبز در ماههای اخیر، یکی از شهروندان سبز نیز به دیدار خانواده های شهدای جنبش سبز رفته و گزارشی از دیدار خود با دو خانواده شهید میثم عبادی و  رامین رمضانی در اختیار کلمه گذاشته است.

دیدار با خانواده عبادی

میثم عبادی وقتی در ۲۴خرداد ۸۸ هدف گلوله‌ی کودتاچیان قرار گرفت، ۱۶سال داشت. شاید عنوان جوان‌ترین جانباخته‌ی جنبش سبز متعلق به او باشد. کارگر خیّاطی بود و کمک پدر و مادر پا به سن گذاشته‌اش. وقتی به منزل این بزرگواران در جنوب تهران، شهرک کیانشهر رفتیم، از ذهنم مدام می‌گذشت که این تصوّر نادرست مرسوم که جنبش سبز مختص بلوار کشاورز به بالا و این‌هاست، از کجا آمده؟  پس چرا ما این جاها که تا به حال رفته‌ایم، اغلب یا در مناطق جنوبی یا محروم شهر بوده، یا در مناطق متوسط؟

عکّاس حرفه‌ای که هیچ، عکّاس آماتور هم نیستم. امّا برای ثبت تصویر لحظاتی قبل از ورودمان به منزل این بزرگواران، همین دوربین ابتدایی موبایل‌م هم کفایت می‌کرد.

اولین در از سمت راست که نیمه‌باز هم هست، درب منزل عبادی‌های عزیز است

هنوز هم درست نمی‌دانم که نوشتن از داخل منزل و فضای ترکیبی فقر و مناعت طبع درون آن آیا صحیح هست یا نه؟ نکند ورود به حریم خصوصی عزیزانی باشد و … نهایتاً برداشتم از نوع برخورد بزرگوارانه‌ی آن‌ها، این حس را در من پدید آورد که به همین مقدار حداقل می‌توان نوشت.

پدر میثم با تأثر، از پی‌گیری بی‌سرانجام پرونده‌ی قتل پسرش می‌گفت و از این که چندی پیش به او اعلام کرده‌اند که پرونده مختومه شده. و زمانی که به قاضی پرونده گفته است که پس پسر من را روز روشن کشته‌اند، چکار کنم؟ قاضی به او جواب داده: من چه می‌دانم؟ برو دهانت را بگیر رو به آسمان!

می‌گفت که اشک در چشمانم جمع شد وقتی قاضی این را گفت.

از وکیل‌شان گفت، و این که: وکیل‌مان را هم که گرفتند و انداختندش زندان … بیچاره وکیل خودش بچّه کوچک دارد …ا

اشاره‌اش به “نسرین ستوده” بود که وکالتشان را بر عهده گرفته بود.

یکی از دوستان‌مان از او پرسید: شنیده‌اید لاریجانی (رئیس قوه‌ی قضائیه) گفته فقط یک نفر در درگیری‌های ۸۸ کشته شده؟

جواب داد: بله … شنیدم…شوکه شدم

حتی فقط در مقام اندک همدلی و نه چیزی بیش‌تر، چقدر سنگینی بار ظلمی که بر این عزیزان رفته بود فشاردهنده بود بر قلب آدم.

دوستی از همراهانمان که ۳ماه پیش سری به این خانواده زده بود و احوالپرس آن‌ها بود، پرسید: از آن موقع تا به حال کس دیگری هم به شما سر زده در این مدت؟

پاسخ متین و در عین حال با لحن خالی از توقع پدر میثم برایم فشاری بیش از آن داشت که اگر متوقعانه می‌بود. گفت :

نه … کسی در این مدت سر به ما نزده.

در آغوش گرفتن پدر میثم هنگام خداحافظی و بوسه بر شانه‌هایش به نشانه‌ی احترام، حداقلّی بود که از من بر‌می‌آمد. و به تأسّی آریا آرام‌نژاد، سخن از عزّت آن‌ها در قلب مردم و از این که نام فرزندانشان بر جریده‌ی تاریخ ایران ثبت و عزیز است و روزی نه چندان دور هم، بر میادین و خیابان‌های این شهر خواهد بود.

رامین پرچمی ، هنرمند سبز دربند

به گزارش کلمه، اگرچه برخی از رسانه ها خبر از آزادی رامین پرچمی در روزهای اخیر داده بودند، اما طبق خبرهای رسیده، وی دیروز برای گذراندن باقی مانده ی دوران حبسش از بند ۳۵۰ زندان اوین به زندان لاهیجان منتقل شده است.

این در حالی است که بعد از عید سعید فطر و در پی آزادی تعدادی از زندانیان سیاسی، به خانواده پرچمی هم اطلاع داده شد که به زندان اوین مراجعه کنند چرا که قرار است وی نیز از زندان آزاد شود. خانواده این هنرمند سبز هم چند شب متوالی با حضور مقابل زندان اوین، تا نیمه های شب منتظر آزادی او بودند، ولی در نهایت نه تنها وی از زندان آزاد نشد، که برای گذراندن دوران یک ساله حبسش به زندانی در شهر دیگر منتقل شد.

رامین پرچمی، هنرپیشه و کارگردان سینما، از روز ۲۵ بهمن سال ۸۹ در زندان به سر می برد. او در روز تجمع اعتراضی مردم تهران به دعوت میرحسین موسوی و مهدی کروبی در همبستگی با مردم کشورهای مصر و تونس، دستگیر و زندانی شد.

ماموران امنیتی جرم این هنرمند را فیلمبرداری از مردم در حد فاصل خیابان ولی عصر و میدان فاطمی در این روز اعلام کرده اند.

پس از 200 روز حبس صورت گرفت ؛ میرحسین موسوی در این دیدار با اشاره به تحولات جاری کشور گفت: آینده روشن است. نخست وزیر هشت سال دفاع مقدس همچنین با اشاره به انتخابات پیش رو گفته است: با توجه به تداوم وضعیت فعلی نمی توان امیدی به انتخابات و شرکت در آن داشت. مهندس موسوی همچنین با شرح برخی از محدودیتها اظهار کرد از آنجایی که فشارها و محدودیتها به دلیل آرمان و سخن حقیست که هر دو به آن اعتقاد دارند، شکرگزارند و راضی به رضای خدا.

«میرحسین موسوی» و «زهرا رهنورد» پس از گذشت ۷ ماه حبس برای نخستین بار با حضور در خانه یکی از دختران، همزمان با سه فرزندشان دیدار کردند.

به گزارش «کلمه»، این دو همراه مردم، در روزهای گذشته با حضور تعدادی از ماموران امنیتی زن و مرد، در خانه یکی از فرزندان حضور یافتند. این ملاقات ناگهانی و بی سابقه نخستین ملاقات زهرا رهنورد و میرحسین موسوی در خارج از محدوده حبس، بعد از ۷ ماه و با حضور جمعیٍ هر سه دخترانشان بوده است.

آینده روشن است…

میرحسین موسوی در این دیدار با اشاره به تحولات جاری کشور گفت: آینده روشن است. نخست وزیر هشت سال دفاع مقدس همچنین با اشاره به انتخابات پیش رو گفته است: به توجه به تداوم وضعیت فعلی نمی توان امیدی به انتخابات و شرکت در آن داشت.

مهندس موسوی همچنین با شرح برخی از محدودیتها اظهار کرد از آنجایی که فشارها و محدودیتها به دلیل آرمان و سخن حقیست که هر دو به آن اعتقاد دارند، شکرگزارند و راضی به رضای خدا.

گفته شده است که بخشی از فشارهای نیروهای امنیتی در طول مدت حبس، ایجاد نگرانی برای موسوی و رهنورد، در مورد وضعیت سلامت، زندگی و امنیت دخترانشان در زمانهای طولانی بی خبری از آنها بوده است.

حضور یک مقام قضایی و برخورد قاطع موسوی

حضور یک مسوول بلند پایه قضایی در این دیدارخانوادگی که تنها دیدار موسوی و رهنورد با دختران در خارج از محدوده ی پاستور بود از نکات قابل تامل بود که البته این مساله با اعتراض شدید میرحسین موسوی روبرو شد که این شخص چرا و با دستور چه کسی در خانه فرزندش حضور یافته است.

قطع دسترسی ها و  خروج بسیاری از آثار هنری شخصی از منزل

دراین دیدار میرحسین موسوی و خانم زهرا رهنورد تاکید کردند که کلیه ارتباطات آنها و نیز دسترسی به روزنامه، رادیو و حتی بعضا لوازم نوشتاری قطع شده است. موسوی و رهنورد تاکید داشتند که این اقدامات تنها برای پاک کردن ذهن آنهاست در حالی که محال است با این گونه کارها ذهن ایشان نسبت به حقایق پاک شود. همچنین آقای موسوی و خانم رهنورد گفتند: تعداد زیادی از آثار هنریشان و نقاشی های ایشان و خانم رهنورد در روزهای ابتدایی حصر و در بازرسی ها از خانه توسط ماموران خارج شده و در جای نامعلومی نگهداری می شود.

وضعیت جسمی خوب، روحیه عالی

طبق اطلاعات رسیده، در این دیدار و در پرس و جوی دختران از شرایط جسمی پدر و مادرشان، حال خانم رهنورد و آقای موسوی کاملا خوب بوده و در شرایط مساعد جسمی و روحیه بسیار عالی قرار داشتند. میرحسین پس از با خبر شدن از دروغپردازی‌ های برخی سایت‌های حکومتی در مورد سلامتی اش ضمن اظهار تعجب، هرگونه بیماری خود و خانم رهنورد را به صورت جدی تکذیب کرد.

 افرایش فشار ها پس از این دیدار و قطع دوباره ارتباط تلفنی

بر اساس آخرین خبر دریافتی از منابع موثق کلمه، پس از این دیدار، میرحسین و رهنورد در خارج از محدوده ی پاستور و سخنان صریح میرحسین خطاب به مسوول قضایی، فشارها بر مهندس موسوی و دکتر رهنورد افزایش یافته و مجددا کلیه ارتباطات محدود تلفنی ایشان با خانواده و دختران نیز به صورت کامل قطع شده است.

سخنان میرحسین در این دیدار دومین اظهار نظر موسوی در سال ۹۰ است که به رسانه ها  راه پیدا می کند. وی فروردین امسال زمانیکه با حضور در منزل پدری با پیکر مرحوم میر اسماعیل موسوی وداع می کرد همگان را خطاب قرار داده بود که: «صبر…صبر…صبر…».